Orunel

⭐ Orunel — De rode planeet, de Raad en het hart van angst

Orunel is scherp en droog, een wereld die niet leeft maar rekent. De atmosfeer is dun en rood als stof; stormen jagen horizontaal langs steden die bestaan uit strakke lijnen, scherpe hoeken en geometrie zonder toeval. Waar Vaelith reageert, analyseert Orunel. Waar Vaelith voelt, controleert Orunel.

De Raad bestuurt de planeet vanuit hoge torens vol schermen en projecties. Hun netwerken lopen door elke muur, elke gang, elke hangar en door de zwermen die de lucht vullen. Ooit was Orunel afhankelijk van Vaelith — als bron, of als laboratorium. Wat zij precies verloren, weten ze zelf niet meer, maar de angst ervoor is gebleven.

Daarom sturen zij hun rode zwerm steeds opnieuw naar Vaelith: drones, jagers, mechanische vogels die proberen te begrijpen wat ze niet durven te erkennen. Ironisch genoeg is Orunel instabieler dan ze toont; één enkele trilling van Senou’s hart ging door hun netwerken heen en liet een volledig leger oplossen als rook. Macht bezitten is iets anders dan stevig staan — en angst is hun fundament.